e praten verder over haar achtergrond, over de waarde van traditie en over het Calvijnjaar waar Anneke als docente dogmatiek en Nieuwe Testament aan verbonden is. Met grote ogen zit ik te kijken naar deze jonge vrouw die lyrisch enthousiast is over Calvijn. En achter dit enthousiasme proef ik de liefde voor de He(e)r(e) Jezus, die – zoals Anneke aangeeft – meer vraagt dan het houden van tradities: Hij vraagt volledige overgave!

Wat waardeer je van je kerkelijke achtergrond?

Ik ben opgevoed in een ‘Bondsgemeente’ binnen de Hervormde Kerk. Mijn ouders gaven me de gedachte mee van de volkskerk, waar God ons neergezet heeft. Binnen de kerk dacht echt niet iedereen hetzelfde en het voordeel daarvan is dat je scherp blijft. Ik zat op een reformatorische school met allerlei leerlingen van andere kerken en daar moest ik uitleggen dat ik hervormd was. Terwijl ik op de catechisatie als ‘refo’ werd uitgescholden... Wat me het meest dierbaar is uit de hervormde kerk is de toga. Ik vind dat zo bijzonder stijlvol! Het symboliseert dat je niet je eigen verhaal komt vertellen. Je verschuilt je als het ware achter de boodschap van je Zender. Vergelijk de rechters maar die rechtspreken in de naam van de overheid. Zo spreekt een dominee ook niet wat hij leuk vindt, maar hij spreekt in de naam van God.
Doordat we naar diensten van de hersteld hervormde kerk gaan, komen we niet meer in de oude kerken en hebben we veel elektronische orgels.