Traditie en de medeklinkers van het dagelijks leven

s traditie goed of slecht? Evangelicalen hebben weinig op met traditie. Traditie is als je gebruiken van lang geleden overneemt en er te veel waarde aan hecht, terwijl je eigenlijk niet meer begrijpt waar ze voor staan. Traditie, bovendien, verstikt het spontane contact met God. Je laat immers niet meer je hart spreken, maar verschuilt je achter eeuwenoude formuliergebeden en ceremonies. Protestanten staan toch tenminste kritisch tegenover traditie, die anders dan in de katholieke kerk geen dominante rol speelt. Vanaf de Beeldenstorm werd het wegzuiveren van tradities vereenzelvigd met puurheid van geloof. Verwijder de aangekleefde tradities, de opsmuk, de ceremonies. Wat overblijft is authentiek, oorspronkelijk geloof.
Veel evangelischen geloven dat dit ‘zuivere’ geloof dichter ligt bij dat van de eerste christenen. Keer op keer vinden we in de geschiedenis van het protestantisme en met name het evangelicalisme dit verlangen naar de tijd van de eerste christengemeenten. Men zoekt naar oorspronkelijkheid en authenticiteit, en lijkt afkerig van traditie die daar haaks op lijkt te staan. Maar schijn bedriegt. Immers, die zucht naar oorspronkelijkheid is in zichzelf ook nostalgisch en traditioneel. Blijkbaar voelen wij de behoefte om te staan in een andere traditie dan de katholieke, namelijk die van de eerste christenen.
Protestanten ontwikkelden bovendien hun eigen tradities die veel minder afwijken van die van katholieken als weleens gedacht wordt.