VAN DE BODEM

p wie hij lijkt? Op de oude Adam! – moet een oude evangelist gezegd hebben, terwijl hij in mijn wieg tuurde. Zo gaat althans de legende, nog tot op de dag van vandaag verteld door m’n oude moeder. Hij had, vrees ik, gelijk, maar dat was toch niet het hele verhaal, zoals ik nu begrijp. Een pasgeboren baby in een wiegje heeft óók al een belofte in zich. Een pas opnieuw geboren mens heeft zelfs het beeld van de nieuwe mens in zich, en daar mag je toch niet gering over denken. Dat wórdt wat, daar kun je van op aan. Wat dan? Tja, dat is nou juist het avontuur van het leven. De identiteit van een mensenkind ligt in z’n DNA vast, maar hoe zich deze mens zal ontwikkelen, hangt niet alleen af van z’n structuur. De gerichtheid van een roos naar het zonlicht bepaalt of en hoe zij zal opengaan. De manier waarop ons door God gegeven leven zich naar Hem toe opent, is beslissend voor de vraag of en hoe wij zijn heerlijkheid zullen weerspiegelen. Na tien, twintig, veertig, tachtig jaar is dat een beetje zichtbaar geworden.
Ons thema in dit nummer is: Identiteit en verandering. Wie ben je? Wat word je? Hoe verhoudt zich het een met het ander? Wat voor spanning brengt dat met zich mee? Als wij, kwetsbare mensen, zo’n heftig proces doormaken, wat betekent dat dan in de praktijk? Voor een preek, bijvoorbeeld? Wat kunnen de woeste wateren van het leven eraan doen (lees het interview)? Wat doet genade in je leven? Hoe kun je in het gesprek met een ander de richting van elkaars hart positief beïnvloeden (er blijken zeker tien richtlijnen voor te zijn.