In vrede en onvrede

e leven in een individualistisch tijdperk, een tijd waarin veel mensen vooral gericht zijn op zichzelf en de bevrediging van hun persoonlijke behoeften. Toch kunnen we niet ontkennen dat de mens gemeenschap nodig heeft om te kunnen leven. Als wij individualistisch en geïsoleerd leven dan ‘verschrompelen’ we en gaan we dood (Jean Vanier, Community and growth, revised edition 1989).

Vrede en onvrede

Jean Vanier (geb. 1928) is oprichter van de Ark-gemeenschappen, leefgemeenschappen waar mensen zonder en mét een handicap samenleven. Hij wil de rol benadrukken die wij als mens, als individu, hebben in het vormen van een gemeenschap. Elk mens, van welk volk of land dan ook, is deel van de mensheid. Iedereen heeft een gave die tot opbouw van de gemeenschap van de mensheid kan dienen, om in vrede te leven en compleet te zijn. De mensheid is eigenlijk één geheel, één lichaam. In dat lichaam is ieder deel belangrijk. Vanier geeft aan dat groepen die zichzelf afsluiten of afscheiden van anderen (bijv. door hun eigen cultuur, ideologie of gewoonten te verheffen boven die van anderen) niet alleen die andere groep verwonden, maar de mensheid in het algemeen en daarmee ook zichzelf.
De verschillen tussen mensen, maar ook die tussen gemeenschappen, kunnen schadelijk zijn als er geen ruimte voor acceptatie en waardering voor die ander is. Menig conflict tussen mensen of gemeenschappen ontstaat door de schijnbaar onoverkomelijke verschillen.