oor veel mensen vormt de titel van dit artikel een onmogelijke combinatie wanneer het gaat om de benadering van andere religies.
In het pluralistische klimaat van vandaag de dag ligt sterk de nadruk op het standpunt dat zoiets als absolute waarheid niet bestaat. Het is
dan ook niet nodig te proberen mensen ervan te overtuigen dat er bij hen een radicale verandering als een bekering moet plaatsvinden,
wat het doel is van christelijke evangelisatie. Christelijke evangelisten hebben vaak te maken met felle tegenstand en met andere
vormen van verzet wanneer ze proberen anderen te overtuigen. Dialoog en overtuiging zijnook moeilijk met elkaar te vereni-
gen. Maar het christendom is een religie die vol is van paradoxen. Een paradox is geen tegenstelling, maar brengt twee kanten van
dezelfde waarheid naar voren. Veel mensen leven graag in een veilige wereld waarin ze zich niet bezig hoeven te houden met de
moeilijke taak om paradoxen op te lossen. Christenen worden ertoe opgeroepen die taak wél op zich te nemen. En dit wordt duidelijk
aangetoond door wat we lezen over Paulus’ bediening in Athene.

Bezorgdheid, zelfbeheersing en een hart voor mensen

In het allereerste vers van de passage waarin Paulus’ bediening in Athene wordt beschreven (Hand.17:16-34), zien we Paulus met een
‘geprikkelde geest’. Lucas schreef dat Paulus’ geest ‘in hem [werd] geprikkeld, toen hij zag, dat de stad zo vol afgodsbeelden was’
(vs.